အရင်တုန်းက စီးပွားရေးလုပ်တယ်ဆိုရင် ပင်ပန်းမှ မှန်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ညမအိပ်ရဘူး။ ဖုန်းမပိတ်ရဘူး။ နေ့တိုင်း အလုပ်ခွင်မှာ ရှိနေရမယ်။ ဒါမှ “တကယ်လုပ်တဲ့လူ” ဖြစ်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကလဲ ဒီလိုပဲ ပြောတယ်။ စီးပွားရေးလုပ်ရင် ခက်ခဲရမယ်တဲ့။ အဲ့ဒါ ငါလဲ ခက်ခဲအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ တစ်နေ့ သတိထားမိတယ်။ ပိုက်ဆံရတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘဝမရှိဘူး။ မိသားစုနဲ့ ထမင်းစားဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ စာဖတ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ စီးပွားရေးက ကိုယ့်ကို ပိုင်သွားပြီ။ ကိုယ်က စီးပွားရေးကို ပိုင်နေတာ မဟုတ်တော့ဘူး။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ စီးပွားရေးဆိုတာ ဘဝကို ပိုကောင်းအောင် လုပ်ဖို့ မဟုတ်လား။ ဘဝကို စတေးပြီး စီးပွားရေးလုပ်နေရင် ဘာအဓိပ္ပါယ်ရှိလဲ။

အဲ့ဒါနဲ့ Lifestyle Business (ကိုယ်နေချင်တဲ့ ဘဝပုံစံအတိုင်း တည်ဆောက်ထားတဲ့ စီးပွားရေး) ဆိုတဲ့ အယူအဆကို စပြီးလေ့လာတယ်။ Naval Ravikant ဆိုတဲ့ Silicon Valley ရဲ့ ဒဿနိကလုပ်ငန်းရှင်က ဒီလိုပြောတယ်။ “ချမ်းသာတယ်ဆိုတာ ပိုက်ဆံများတာ မဟုတ်ဘူး။ အိပ်ရာထတဲ့အခါ ဒီနေ့ ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရွေးပိုင်ခွင့်ရှိတာ” တဲ့။ ဒီစကားက တော်တော်ထိတယ်။

Lifestyle Business ဆိုတာ ပျင်းတာမဟုတ်ဘူး။ အလုပ်မလုပ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ System (စနစ်) တည်ဆောက်တာ။ ကိုယ်မရှိရင်တောင် စီးပွားရေးက ဆက်သွားနိုင်အောင် ဖန်တီးတာ။ Leverage (ခုံးတုံးနည်း) သုံးတာ။ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း အားထုတ်မှုနဲ့ မရနိုင်တဲ့ ရလဒ်ကို AI, automation (အလိုအလျောက်စနစ်), delegation (လွှဲအပ်ခြင်း) တို့နဲ့ ရအောင်လုပ်တာ။

မြန်မာလူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ “အလုပ်ကြိုးစားတယ်” ဆိုတာကို နာရီရှည်ကြာ ထိုင်လုပ်တာနဲ့ တိုင်းတာကြတယ်။ ဒါပေမယ့် Cal Newport က Deep Work (အာရုံစူးစိုက်ပြီး အရည်အသွေးမြင့်မြင့် လုပ်ခြင်း) အကြောင်းပြောတဲ့အခါ သိလိုက်ရတယ်။ နာရီ ၁၀ နာရီ ရုန်းကန်တာထက် နာရီ ၃ နာရီ အာရုံစူးစိုက်ပြီး လုပ်တာက ရလဒ်ပိုကောင်းတယ်။ ကျန်တဲ့အချိန်မှာ စာဖတ်လို့ရတယ်။ ကလေးနဲ့ ကစားလို့ရတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ဖြည့်လို့ရတယ်။

ဗုဒ္ဓက မဇ္ဈိမပဋိပဒါ (အလယ်အလတ် လမ်းစဉ်) ကို ဟောတယ်။ အလွန်အကျွံ ပင်ပန်းတာလဲ မှန်တဲ့လမ်းမဟုတ်ဘူး။ အလွန်အကျွံ ပျင်းရိတာလဲ မှန်တဲ့လမ်းမဟုတ်ဘူး။ မျှတအောင် ဖန်တီးတာက ပညာ။ Lifestyle Business ဆိုတာ ဒီပညာပဲ။ စီးပွားရေးကို ကိုယ့်ဘဝပုံစံနဲ့ ကိုက်အောင် design (ဒီဇိုင်း) လုပ်တာ။ ဘဝကို စီးပွားရေးပုံစံနဲ့ ကိုက်အောင် ညှစ်တာ မဟုတ်ဘူး။

ငွေအများဆုံး ရှာတဲ့သူက အအောင်မြင်ဆုံး မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်နေချင်တဲ့ ဘဝပုံစံအတိုင်း နေနိုင်တဲ့သူက အအောင်မြင်ဆုံး။